Chełmno, Złotoryja, Kalisz, Toruń, Bydgoszcz, Byczyna, Świebodzice – to tylko niektóre z najstarszych polskich miast, o których z historii dowiedzieć się można wielu interesujących rzeczy. Samo ustalenie, które z nich powstało jako pierwsze, sprawia historykom problem. Dobrym przykładem ciekawej historii są dwa położone blisko siebie duże miasta – Toruń i Bydgoszcz. Obydwa powstały mniej więcej w tym samym czasie (Toruń – w roku 1233, Bydgoszcz – 1238 r.), oba na przestrzeni dziejów miały wzloty i upadki, a dziś rywalizują ze sobą niemal na każdym polu, w tym w branży turystycznej. Sięgając po książki o Bydgoszczy, znaleźć można mnóstwo informacji potwierdzających większe znaczenie miasta nad Brdą. Kiedy z kolei czyta się o Toruniu, można odnieść wrażenie, że to tu jest centrum regionu.
Od początku istnienia obydwa miasta pełniły różne funkcje. Toruń, założony nad Wisłą przez zakonników krzyżackich, był ważnym ośrodkiem handlowym i politycznym. Bydgoszcz leżała na ziemiach polskich i, jako miasto graniczne, miała ich strzec przed zakusami Zakonu Krzyżackiego. Na przestrzeni wieków Toruń rozwijał się i kwitł, podczas gdy Bydgoszcz doznała ogromnych zniszczeń w czasie potopu szwedzkiego, kiedy też zniszczono wiele kościołów i zamków. Bydgoszcz odzyskała znaczenie w czasie zaborów, ale wskutek wcześniejszych strat nigdy już nie odzyskała klimatu miasta średniowiecznego.
Gdy ogląda się albumy o Toruniu dostępne np. na https://projektpejzaz.pl/783-torun-dawniej-i-dzis, nie sposób odmówić mu niepowtarzalnego uroku. Jednakże czy współczesna Bydgoszcz – prężny ośrodek kulturalny, akademicki, a zarazem siedziba ośrodka szkoleniowego NATO – w czymkolwiek mu ustępuje? Najlepszą odpowiedź stanowi fakt, że obydwa miasta od 1999 roku są współstolicami powstałego wówczas województwa kujawsko-pomorskiego.
